Gagel

Germanië, 800 v.C.

In het mythische Walhalla stookt godin-brouwmeester Frigga een elixir voor oppergod Wotan. Negen heilige kruiden, samen met gagel voor een uitzonderlijke smaak en bewaring, vormen het "gruut", basis van dit godenbrouwsel. Er wordt gefluisterd dat deze drank Wotan onoverwinnelijk maakt op het slagveld.

Naar voorbeeld van hun goden, laten de Germanen dit gouden mengsel graag en rijkelijk vloeien. Het is een voorrecht voorbehouden voor vrouwen om in grote bronzen ketels de godendrank te bereiden. Bier volgt waar de Germanen gaan...

1700 jaar later. In onze contreien is bier in de vroege middeleeuwen niet meer weg te denken. De Abdij van Gembloux in de provincie Namen verwerft in 946 het eerste "gruutrecht". Door dit alleenrecht op de verkoop van gruut én bovendien het recht om belastingen te heffen, baden de eigenaars van het gruutrecht binnen de kortste keren in een ongeziene rijkdom.

Al vanaf de negende eeuw is er echter een kruid bekend dat het bier eveneens beter doet bewaren en de smaak positief beïnvloed; "hop" als bierkruid doet zijn intrede. Het levert zachtere en zoetere bieren op. Er breekt een verwoede strijd uit tussen hophandelaars en gruutheren. Over generaties heen wordt getwist en soms bloedig beslecht welk kruid de toekomst en smaak van het bier mag bepalen.

In het Duitse rijk van Karel IV wordt in 1364 de wet "Novus Modus Fermantandi Cervisiam" van kracht die het gebruik van hop in bier verplicht, terwijl in de Franse gebieden het gebruik ervan nog lang verboden blijft. De Schelde is de natuurlijke grens tussen beide koninkrijken waardoor er in het Graafschap Vlaanderen, dat hoort tot de Franse gebieden, gagel verwerkt wordt wat de bieren een zurige smaak geeft, terwijl bieren gebrouwen in Brabant zachter en zoeter van aard zijn.

De opmars van hop is desondanks niet te sluiten; de aanwending van gagel raakt in onbruik. Niet enkel economische, geografische of smaakgebonden factoren zouden hierbij aan de basis liggen. Sommige bronnen kennen aan gagel libido-verhogende eigenschappen toe. Om dit - volgens puriteinse middens - ongewenste effect te temperen, wordt dit afrodisiacum vervangen door hop, dat een eerder kalmerende werking heeft.

Anno 2013 is het gebruik van gagel in bier uiterst zeldzaam. Zelfs het handvol bieren die gruut als basis hebben bevatten nog zelden deze gagel. Door het verdwijnen van moerasgronden is gagel vandaag een schaarse en bovendien beschermde plant.

De regen die in de provincie Limburg in de grond sijpelt, komt jaren later in het lagergelegen Mol weer aan de oppervlakte en vormt er sinds oudsher een uitgestrekt moerasgebied van Wezel tot Postel. Dat "post" de vroegst gekende benaming van "gagel" is, weten vandaag nog maar weinig mensen. Het is dan ook hier in deze vochtige, voedselarme gebieden dat de gagel nog steeds overvloedig bloeit. Het is hier dat Molder Blond het grootse verleden van de gagel laat herleven.

In een nieuw huwelijk combineert Molder Blond de uitzonderlijke aroma's van de gagel met de beste en buitengewone eigenschappen van hop. Het resultaat is een wonderlijk bier zonder gelijke! Smakelijk!